Ur. 18 czerwca 1934 r.<\/p>\n\n\n\n
Zm. 23 listopada 2025 r.<\/p>\n\n\n\n
Profesor Aleksander Antoni Lig\u0119zi\u0144ski<\/strong> urodzi\u0142 si\u0119 18 czerwca 1934 roku w Poznaniu. Absolwent Wydzia\u0142u Lekarskiego Akademii Medycznej w Warszawie z 1957 r. Zwi\u0105zany ze Szpitalem przy ulicy Szaser\u00f3w od 1964 r., w 1990 r. zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko kierownika Kliniki Otolaryngologicznej, kt\u00f3re pe\u0142ni\u0142 do 2002 r. Przez lata \u0142\u0105czy\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 kliniczn\u0105, naukow\u0105 i spo\u0142eczn\u0105, pozostawiaj\u0105c trwa\u0142y \u015blad w rozwoju polskiej otolaryngologii.<\/p>\n\n\n\n W 1971 r. otrzyma\u0142 stopie\u0144 naukowy doktora nauk medycznych za rozpraw\u0119 pt.:\u201e Badania cytologiczne w ocenie b\u0142ony \u015bluzowej nosa szczur\u00f3w we wczesnym okresie zatrucia iperytem siarkowym, z uwzgl\u0119dnieniem obrazu histologicznego.\u201d Na podstawie pracy habilitacyjnej pt.: \u201eBadania radioimmunologiczne i testy sk\u00f3rne w diagnostyce atopowego nie\u017cytu nosa.\u201d 27 listopada 1984 r. uzyska\u0142 stopie\u0144 doktora habilitowanego nauk medycznych. Od 28 listopada 1994 r. profesor nauk medycznych.<\/p>\n\n\n\n W badaniach naukowych zajmowa\u0142 si\u0119 zaburzeniami odporno\u015bci kom\u00f3rkowej w chorobach alergicznych i nowotworowych; scyntygrafi\u0105 w laryngologii oraz diagnostyk\u0105 i leczeniem chor\u00f3b alergicznych.<\/p>\n\n\n\n Profesor by\u0142 autorem lub wsp\u00f3\u0142autorem ponad 207 publikacji naukowych, w tym 4 monografii, promotorem i recenzentem prac doktorskich i habilitacyjnych. Aktywnie dzia\u0142a\u0142 w licznych organizacjach i towarzystwach naukowych. By\u0142 cz\u0142onkiem Komisji Alergen\u00f3w \u015arodowiskowych Komitetu Ekologii Cz\u0142owieka PAN, wiceprzewodnicz\u0105cym Oddzia\u0142u Warszawskiego Polskiego Towarzystwa Otolaryngologicznego (cz\u0142onkiem od 1962 r., wiceprzewodnicz\u0105cym od 1989 r.), cz\u0142onkiem Sekcji Alergologicznej PTL (od 1967 r.), a tak\u017ce wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem i cz\u0142onkiem Polskiego Towarzystwa Alergologicznego (od 1979 r.). Od 1960 r. nale\u017ca\u0142 do Polskiego Czerwonego Krzy\u017ca. Zosta\u0142 r\u00f3wnie\u017c wyr\u00f3\u017cniony tytu\u0142em honorowego cz\u0142onka Polskiego Towarzystwa Otolaryngolog\u00f3w \u2013 Chirurg\u00f3w G\u0142owy i Szyi.<\/p>\n\n\n\n Bra\u0142 aktywny udzia\u0142 w pracach redakcyjnych czasopism naukowych. By\u0142 cz\u0142onkiem redakcyjnego m.in.: \u201eLekarza Wojskowego\u201d, cz\u0142onkiem Komitetu Naukowego \u201eMonitora Py\u0142kowego\u201d, cz\u0142onkiem Rady Naukowej \u201eNowej Kliniki\u201d oraz redaktorem naczelnym polskiego wydania \u201eLaryngologii\u201d (Current Medical Literature).<\/p>\n\n\n\n Za dzia\u0142alno\u015b\u0107 naukow\u0105 otrzyma\u0142 liczne nagrody, w tym Nagrod\u0119 Rektora WAM<\/strong> \u2013 trzykrotnie III stopnia (1994, 1995, 2002) oraz II stopnia (1996).<\/p>\n\n\n\n Zosta\u0142 uhonorowany tak\u017ce wieloma odznaczeniami pa\u0144stwowymi i resortowymi, m.in.: Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi (1981), Z\u0142otym, Srebrnym i Br\u0105zowym Medalem \u201eSi\u0142y Zbrojne w S\u0142u\u017cbie Ojczyzny\u201d (1979, 1969, 1967), Srebrnym i Br\u0105zowym Medalem \u201eZa Zas\u0142ugi dla Obronno\u015bci Kraju\u201d (1981, 1968), odznak\u0105 Wzorowy Pracownik S\u0142u\u017cby Zdrowia (1983), Krzy\u017cem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1989).<\/p>\n\n\n\n